Slow cooking, Slow sewing

Iedereen kent inmiddels de term slow cooking toch wel: het lekker langzaam laten garen van verschillende heerlijke gerechten al dan niet in een braadpan of in een ...och, hoe heet zo'n pan ook al weer met zo'n grote tuter aan de bovenkant. Is van aardewerk, tjeempie ik kan er zo gauw niet opkomen. Maar goed, slow sewing is iets waar je soms niet zelf voor kiest. Twee-en-eenhalvemaand geleden ben ik toch maar eens naar de neuroloog geweest omdat ik last had van mijn handen. Het is iets waar ik altijd al bang voor ben geweest, om iets aan mijn handen te krijgen waardoor ik niet meer zou kunnen handwerken! Al een hele tijd had ik 's nachts last van een slapende hand, verkeerd op gelegen denk je dan. Maar het kwam steeds vaker voor, ook bij het fietse, telefoneren, stofzuigen, strijken. Eigenlijk en gelukkig, nog niet bij het handwerken. Je denkt te lang: het gaat wel over, stop het ergens ver in je koppie weg totdat je weet dat er naar gekeken moet worden. Nou mevrouw, u heeft behoorlijk CTS in beide polsen. Carpaal tunnel Syndroom voluit, iets dat o.a. door de overgang ontstaat. 1 pols is lastig maar allebei, tuurlijk, waarom ik niet? Eerst naar de ergotherapeut geweest. Die zei: slaap 's nachts maar met de braces aan, je kunt dan net je vingers bewegen, de pols staat recht op de onderarm en kan geen kant uit, Het slapen gaat heerlijk, ik kan niet anders zeggen. De fiets in inmiddels aangepast, telefoneren doe ik met de luidspreker aan en andere huishoudelijke karweien met de kookwekker aan. Jullie zien aan de foto wel, het handwerkt niet echt lekker hihi. maar goed, 18 november staat een afspraak met de neurochirurg en hopelijk niet te lang daarna gaat het mesje door het weerselbandje dat de zenuw knel zet. Inmiddels is het alsof er gloeiende applicatienaaldjes, je weet wel van die hele gemene kleintjes, in mijn handen worden gezet wanneer ik mij niet gedraag.

Dus .......... voorlopig is het voor Daantje SLOW SEWING geblazen. Na de operatie is het ook maar afwachten hoe het herstel gaat. Ik probeer wel steeds een berichtje te plaatsen, want ik ben nog in het rijke bezit van een heleboel handwerk dat inmiddels op de foto is gezet en ik kan het bloggen niet missen :))))). Ja, ik weet, niet te lang achter elkaar prikken of tikken en je kunt een heel eind komen. Het is een kwestie van zorgen voor veel boeken, filmpjes, lekker wandelen en geduld, geduld en dat is nou net zoals als tijd: ik heb er niet altijd genoeg van hihi. Het eerste plaatsjeskijkboek is dus al binnen.

Kan ik bij wegdromen wanneer ik het niet gezellig heb met mezelf hihihi.

Mooie dag vandaag en tot de volgende keer!