Isolatie

Iedereen van harte bedankt voor alle lieve reacties en vooral de opbeurende verhalen, ook per mail hier aangekomen!! Echt, dat doet het hart zo goed! Gisteren geprobeerd om mét de braces achter de naaimachine te kruipen en ik moet zeggen: het valt niet tegen. Die braces sluiten met klitteband en niet van dat goedkope spul blijkbaar, het klit tot en met hihi. Alles wat er tegenaan komt blijft haken, dus tja, dat was niet handig. In de mand met knutselspullen gezocht naar oude sokken, daar de tenen vanaf geknipt en over de braces geschoven. Opgelost!! Maar goed dat het winter wordt, want je hebt op die manier niet te klagen over kouwe handen hoor LOL. Zo is er toch weer een mogelijkheid geboren om het een en ander met lapjes te doen. TRRRING, dat was de postbode. Die belt alleen maar wanneer er iets niet in de brievenbus past, dus ..... Is het geen plaatje van een stof!!! Ook de stof op de achtergrond is uit de serie, iets dikker met een klein percentage linnen erdoor geweven, prachtig! Geen idee natuurlijk wat dat gaat worden maar het isolatiemateriaal voor de winter diende te worden aangevuld hihi. Prachtige Moda stoffen uit de serie Rouenneries. Lekker vanmiddag na het werk boekjes kijken om alvast te bedenken wat daarmee gemaakt gaat worden. Mooie dag allemaal!

Slow cooking, Slow sewing

Iedereen kent inmiddels de term slow cooking toch wel: het lekker langzaam laten garen van verschillende heerlijke gerechten al dan niet in een braadpan of in een ...och, hoe heet zo'n pan ook al weer met zo'n grote tuter aan de bovenkant. Is van aardewerk, tjeempie ik kan er zo gauw niet opkomen. Maar goed, slow sewing is iets waar je soms niet zelf voor kiest. Twee-en-eenhalvemaand geleden ben ik toch maar eens naar de neuroloog geweest omdat ik last had van mijn handen. Het is iets waar ik altijd al bang voor ben geweest, om iets aan mijn handen te krijgen waardoor ik niet meer zou kunnen handwerken! Al een hele tijd had ik 's nachts last van een slapende hand, verkeerd op gelegen denk je dan. Maar het kwam steeds vaker voor, ook bij het fietse, telefoneren, stofzuigen, strijken. Eigenlijk en gelukkig, nog niet bij het handwerken. Je denkt te lang: het gaat wel over, stop het ergens ver in je koppie weg totdat je weet dat er naar gekeken moet worden. Nou mevrouw, u heeft behoorlijk CTS in beide polsen. Carpaal tunnel Syndroom voluit, iets dat o.a. door de overgang ontstaat. 1 pols is lastig maar allebei, tuurlijk, waarom ik niet? Eerst naar de ergotherapeut geweest. Die zei: slaap 's nachts maar met de braces aan, je kunt dan net je vingers bewegen, de pols staat recht op de onderarm en kan geen kant uit, Het slapen gaat heerlijk, ik kan niet anders zeggen. De fiets in inmiddels aangepast, telefoneren doe ik met de luidspreker aan en andere huishoudelijke karweien met de kookwekker aan. Jullie zien aan de foto wel, het handwerkt niet echt lekker hihi. maar goed, 18 november staat een afspraak met de neurochirurg en hopelijk niet te lang daarna gaat het mesje door het weerselbandje dat de zenuw knel zet. Inmiddels is het alsof er gloeiende applicatienaaldjes, je weet wel van die hele gemene kleintjes, in mijn handen worden gezet wanneer ik mij niet gedraag.

Dus .......... voorlopig is het voor Daantje SLOW SEWING geblazen. Na de operatie is het ook maar afwachten hoe het herstel gaat. Ik probeer wel steeds een berichtje te plaatsen, want ik ben nog in het rijke bezit van een heleboel handwerk dat inmiddels op de foto is gezet en ik kan het bloggen niet missen :))))). Ja, ik weet, niet te lang achter elkaar prikken of tikken en je kunt een heel eind komen. Het is een kwestie van zorgen voor veel boeken, filmpjes, lekker wandelen en geduld, geduld en dat is nou net zoals als tijd: ik heb er niet altijd genoeg van hihi. Het eerste plaatsjeskijkboek is dus al binnen.

Kan ik bij wegdromen wanneer ik het niet gezellig heb met mezelf hihihi.

Mooie dag vandaag en tot de volgende keer!

Klosjes en kerstornamentjes

Jeetje al weer zaterdag!! Ik heb werkelijk geen klos gedaan hihi. Heb wel aan de klossen gedacht en ik weet niet of dat ook meetelt. Hoe de rand gaat worden weet ik nog steeds niet maar wel dat er eerst een smal randje donkerroodbruine stof langs komt om de binnenboel in te sluiten. Die stof is inmiddels in huis zoals jullie kunnen zien. In het echt is de stof minder donker dan op de foto hoor! Vanmiddag even langs de andere klossers met een kopje thee erbij, kijken of die nog wat geklost hebben! Gisteren dus naar de Kerstornamentendag bij Liezbeth geweest. Ik kan jullie vertellen: het was er weer reuze gezellig en de lachspieren hebben goed getraind!! Het luie zweet hebben we eruit gewerkt want er werd maar liefst aan drie verschillende werkjes begonnen. Nou denken jullie, kom maar op met die foto's dan! Helaas, niet alleen vandaag maar ook over 14 dagen houdt Liezbeth nog een Kerstornamentendag en het is altijd een verrassing wat er gemaakt gaat worden dus: pech, over 14 dagen komen de foto's pas. Het is per slot van rekening niet leuk als die nu al op mijn blog verschijnen voor de dames die over 14 dagen aan de beurt zijn. Nog even nieuwsgierig blijven hihi. Ze zijn overigens wel errug leuk!!! In het tijdschrift waar de ornamentjes instaan staan ook een heleboel heerlijke recepten waarvan Liezbeth er altijd een aantal maakt zodat die als onderbreking van het werk kunnen worden genuttigd! De lunch was ook prima verzorgd en zo hadden we een heerlijke dag! Morgen schijnt het echt herfstweer te worden, prima dag dus om een steekje te prikken! Mooie dag vandaag en morgen!

Ruilen is ...... hoofdstuk 2

Vorige week las ik op het blog van Lida dat zij bijna door het stofje heen was dat zij gebruikt voor het maken van haar siggies. Nu had ik hier en daar wel eens siggies gezien op het weblog maar wat iemand daar nu mee deed of wat het inhield .... ik had werkelijk geen idee! Maar goed, ik herkende het door haar gezochte stofje en laat het nu inderdaad in de doos met blauwe lapjes wonen. Nog aan het lapje gevraagd of het ergens anders wilde wonen, want het kende de buren al weer een tijdje en ja hoor dat was goed. Lida een verlossende mail gestuurd en wat bleek, wij wonen op een kwartiertje rijden van elkaar af. De afspraak werd gemaakt en gistermiddag om 14.00 stond ik bij haar op de stoep. Alleen met het stofje aanbellen vond ik zo kaal staan hihi dus heb ik mij in de siggiewereld begeven! Via Annelies heb ik de maten doorgekregen om een siggie te maken en het moest er natuurlijk een zijn met een hart! Nu had ik al gedacht dat ik haar kende en zij herkende mij dus ook, helemaal leuk! Na een kopje thee vroeg Lida of ik mee naar werkkamer boven wilde. Mocht je er ooit komen, gewoon nee zeggen ... is veel beter voor een mens hihi. Ze heeft een wat je noemt behoorlijke collectie Japanse boeken (17 geloof ik) een kast met van die aaibare lapjes en mooie AFFO's. Gewoon diep ademhalen hihi. Ze werkt ook aan de Civil War Diary quilt: mappen met prachtige blokjes gezien. Maar dan: alle door haar ontvangen siggies zijn met hun begeleidende brief keurig in mappen opgeruimd in volgorde van binnenkomst. Wat zitten er een originele bij! Ik mocht van Lida een lapje uitzoeken ter ruiling. Nou dames, dat is beslist geen huilen hoor! Heb dit lapje uitgekozen omdat het past bij mijn Antique Quilt lapjes. Stukjes ervan komen daar dus in te wonen, zo kan ik iedere keer wanneer ik de quilt zie denken aan Lida en haar siggies!Lida, het was reuze gezellig en nog bedankt!!

Zometeen samen met vriendin T naar de Kerstornamentendag bij Liezbeth. Morgen horen jullie daar meer over, maar ik weet uit ervaring dat dit een heerlijke dag gaat worden!

Iedereen nog een mooie dag verder!

Busy Bee, Antique Quilt

Iedere eerste woensdag van de maand ga ik met vriendinnen A en T naar de Bee bij 't Quiltgebeuren in Brielle. Het is daar een gezellige boel. Het is zelfs zo gezellig dat er haast een ruimtetekort ontstaat hihi. Een enkel keertje wordt er nog wat geprikt met een naaldje maar met de ellebogen tegen het bovenlichaam: het werkte net niet lekker! Zo zie je maar weer, ieder voordeel heeft zijn nadeel. Met een groep dames hebben we dus een nieuwe maandelijkse werkbee opgestart.

Gisteren was de eerste bijeenkomst. Het thema wordt mandjes, maakt niet uit hoe als het maar mandjes worden. Dat wordt dus spitten in de boeken naar de verschillende manieren van verwerken: patchen, appliceren, festoneren tja wat gaat het worden?

Uiteraard is er ook gisterochtend gelijk gewerkt. Zelf had ik mijn BAFFO meegenomen en heb een stukje ervan gequilt. Hier thuis probeer ik af en toe te werken aan de afgeknotte ruiten voor mijn volgende rand voor de AQ. Deze rand gaat een heel stuk vlugger dan de sterretjes!

En tot slot: was het gister geen geweldig mooie herfstdag!! Wat een kleuren!!!

Ook vandaag weer een hele mooie dag!

Quiltvriendinnen en Japanse stofjes

Iedere dinsdagavond is het quiltvriendinnenavond. Om beurten zorgen we voor de catering, zodat wij allemaal een keertje in beweging komen hihi! De andere vijf laten de naaldjes dan ijverig op en neer gaan. Ieder zo in haar eigen werkje, vaak van een hele andere orde. De een patched, de volgende stitched, een ander festoneerd en heel af en toe gedogen wij, want we zijn per slot van rekening een quiltclubje, dat iemand zijn borduurwerkje meeneemt hihi. Tweemaal per jaar gaan we met z'n zessen een weekend naar een huisje op de Veluwe.

Voor dit weekend zoeken we een gezamelijk werkje op dat bij iedereen in de smaak valt en daar wordt dan hard aan gewerkt die dagen. Tuurlijk, alleen maar werk is ook niet alles dus we lopen een rondje over de hei, stropen het dichstbijzijnde dorp af naar lapjes, prullaria en andere hebbedingetjes. Voor wat betreft de huishoudelijke taken is alles keurig verdeeld: Ik speel chauffeur en rij iedereen er in 1 grote auto naar toe en ook weer terug, vriendin M kookt heerlijk, vriendin A is haar persoonlijk assistent, vriendinnen T, G en R zorgen voor de koek en zopie, het tafeldekken en afruimen. Gelukkig is er een vaatwasser in het huisje.

Zo hebben wij al heel wat weekenden met verschillende thema's en met het grootste plezier doorgebracht. Zeker wanneer het laat in het jaar valt is het na ongeveer 16.00 uur van buitenaf een leuk gezicht: er staan maar liefst 6 daglichtlampen op tafel!! Er is rondom veel glas en wanneer je op het parkweggetje loopt is het net een aquarium met quiltende dames. Zien jullie het voor je!! Zo was daar ook een weekend in september met werkelijk schitterend weer waarbij we alle zes op een rijtje voor het huisje zaten met de boel op schoot. Een hele stoet met vakantieparkverblijvers trok aan ons voorbij: wat doen die vrouwen in hemelsnaam??? Het was tijdens dit weekend dat vriendin A opeens een werkelijk piepklein muisje zag dat probeerde een eikel op te peuzelen! Is het geen schatje!!

Half november is het weer zover! We gaan in dat weekend iets maken van Japanse stofjes. Die schitterende geweven ruiten en mooie Lecien stoffen. Wat het worden gaat is nog niet bekend.

Gisteravond is er een stapel Japanse boeken op tafel gekomen en zijn we allemaal op zoek geweest naar dat ene patroon! Ik hou jullie op de hoogte!

Mooie dag vandaag!

Bericht of geen bericht

Zoals ik gister al vertelde staat er voor deze week veel in mijn agenda. Gistermorgen eerst een verwenbezoekje aan de schoonheidsspecialiste gebracht. Die heeft de buitenboel eens goed onder haar handen genomen en alles voelt weer heerlijk zacht en glad aan moet ik zeggen! De binnenboel daar zorgen DH, DS en Yvette voor, samen met andere lieve mensen die je in je leven tegenkomt. Nu zit er tussen de buitenboel en de binnenboel ook nog iets waar je voor zorgen moet: je dondertje! Ooit heb ik iemand eens horen zeggen: "zorg maar goed voor je dondertje want je zieltje zit erin". Hij sprak een waar woord! Maar ja, het komt er niet altijd van, dan bedoel ik dus het meer sportievere bezig zijn. Zo'n naaldje op en neer bewegen doet niet echt iets voor de biceps of de triceps. En ja, dit jaar stond mijn hoogstpersoonlijke teller op 50 en dan ga je het voelen wanneer je de boel niet goed onderhoudt. Dit hart ontving ik op die bijzondere dag van mijn lieve zus. De poppenwagen waar ik zo trots mee op de foto sta heb ik nog steeds hoor! Vroegehhhh sportte ik fanatiek mag je wel zeggen. Door een aantal jaar extra goed gezorgd, zo niet té goed gezorgd te hebben voor mijn dondertje, zitten er een aantal kilo's aan die er wel af mogen zoniet moeten. Dus, hou jullie vast: gistermiddag ben ik naar fitness gegaan! Ben op apparaten bezig geweest die nauwelijks te herkennen waren in hun nieuwe uitvoering. Vanaf volgende week 2 maal per week sportief bezig zijn tussen al het andere door. Niet te fanatiek, dat past niet meer bij het dondertje, maar met gepast enthousiasme. Mochten jullie dus deze week geen bericht meer lezen, dan krijg ik mijn armpjes niet meer opgetild om het toetsenbord te bedienen hihihi. Een hele mooie en sportieve dag!